Sayfalar

Kategoriler

29 Ağustos 2010 | Biyografiler, Şairler - Şiirler

Ahmet Telli Şiirleri ve Hakkında Bilgiler

Ahmet Telli, 1946’da Çankırı’nın Eskipazar ilçesinde doğmuştur. Hasanoğlan ve Pazarören öğretmen okullarında eğitim gördü. Öğretmen okulundan sonra dört yıl ilkokul öğretmenliği, daha sonra da Gazi Eğitim Enstitüsü’nü bitirmesinin ardından çeşitli il ve ilçelerde Türkçe-Edebiyat öğretmenliği yaptı.

1981′de sıkıyönetimce tutuklanarak görevine son verildi. Aynı yıl, TCK’nın 141, 142 ve 146. maddelerinden yargılandı. Cigerhun’un şiirleri üstüne yazdığı bir yazısından ötürü 142. maddeden kısa bir süre hüküm giydi. Kitapçılık, yayıncılık yaptı, çeşitli yayınevlerinde yönetici ve editör olarak bulundu.

1993′te mahkeme kararıyla öğretmenliğe döndü ve emekli oldu. İlk şiiri 1961′de yayımlandı. 1972′de yayımlanan ilk yazısına Varlık Dergisi Eleştiri Ödülü ikinciliği verildi. 1980′de Hüznün İsyan Olur kitabına Ömer Faruk Toprak Şiir Ödülü ( Metin Altıok’la birlikte ); Saklı Kalan adlı kitabına da 1982 Yazko Şiir Özendirme Ödülü verildi. Özellikle 1972′den sonra, birçok edebiyat dergisinde yazıları, şiirleri yayımlandı.

-Burdayım Sözümde-
..Düsüyorum..
Karincanin pesine minik depremler oluyor
Yabanil ot kokulari,sonra düsler,düsüyorum…
Puslu bir görüntü tarih dedigimiz ve kirli
Sular buharlasiyor bulusalim dedigin denizde

Burdayim sözümde,yanlissa da bu istasyon
Bir ben yitirmedim galiba bellegimi bir de
Siir yazanlar, ne kadardilar ve nerdeydiler
Hatiralar üretiyorum telgraf tellerinden
Aksamüstleri feslegenleri suluyorum
Bekle demiyorum kimseye,unutma demiyorum

Aci soysuzlasinca tiranlasiyor belleksizlik
Inat ve öfke,kaybedis ve kaybolus oluyoruz
Komikti distan bakinca dünya ama hirçin
Ayisigi,telgraf direkleri ve feslegenler
Burdayiz iste durgun bir sessizlikteyiz simdi

Unutulan bir sey kaldi mi diye soruyor tiran
Kampana çalarken çöldeyiz o genis çevrende
Misir’i soyun diyordu Musa belleksizdir firavun
Babil ve burasi iki istasyon iki uzak nokta
Belki bir imgede düzlem olabilen iki grilik

Düsler ve tarih inilecek son istasyon
Burdayim iste güzel bir yanlistayim simdi
Beklemesini bilmiyor acalesi olan ve nedense
Çekip gidiyorlar, kalanlar o kadar aziz ki
O kadar aziz ki mutluluk bile bizden çok

-Ömrüm Diyorum-
Üzgün bir çocugun yalnizligi
Kadar saydam kalabilseydim
Ömrüm derdim ömrüm nasil da
Dolu geçmistir ölebilirim artik

Ölüm hiç de ürkünç gelmiyor
Yasanmissa tüm yasanacaklar
Aci yitiriyor anlamini ve renkler
Kül oluyor körlesirken gökboslugu

Bu dünya dünya midir hani
Bildigimiz o yamyam küresi
Ki apiz öküzlerinin çekip durdugu
Bir cansikintisiydi önceleri

Hantal ve gürültücü bir tehdit
Gibi düsüyorken üstümüze
Alayci bir gülüs takiliyor yalniz
Dudaklarimin hüzün kivamina

Ömrüm diyorum simdi ömrüm
Üzgün bir çocuksun sen ve yalniz
Öyle kal çünkü bu dünyada
Sana en çok mutsuzluk yakisiyor

-Sıcak Bir Kış-
Saçlarini gittikçe kisalttigin günlerde
Sen söylemistin bu sözleri unutmadim
-Her ask bir ayrilik gizler, ayriliklarsa
Bir merhabanin sicakligini tasir kendisinde

Kalici olan hiçbir sey yok diyordun
An’lar var yalniz ömrü karsilayan
Simdi simsicak bir kar yagiyor yine
Yüregimin üstüne yagiyor hiç durmadan

Ellerin nasil da üsüyor, bozacinin
Karli sesi doluyorken odamiza
Hava gittikçe kirleniyor bu kentte
Ve araliksiz kar yagiyor kar yagiyor

Kar ayrilik hüznüdür ve ne çok
Ayriliklar yasandi su son birkaç yilda
Yurdundan ayrilanlari düsünüyorum ve birisi
Özledim diyor, ülkemin kar kokusunu da özledim

Hiçbir an’ini tanimlamaya kalkmadan
Kisacik ömürler biçiyoruz kendimize
Sonra yolculuklara çikiyoruz, bir kentten
Ötekine giderken özlüyoruz bir baskasini

Özledigimiz birileri olmali diyordun
Yanindayken bile özledigimiz birileri
Öyleyse kalkip Ati’ye gitmelisin, Istanbul’a
Belki hâlâ sakliyordur bir gülü kimbilir

Yasandi mi o sicak kis, yaslandik mi
Aynalara bakmaya vakit bulamadik
Dönüp dönüp birbirimize bakmalardan
Yasandi mi o simsicak kis, ne dersin

Tags: , , , , , , , , , , , , , , , , ,

Yorum Gönderin